Sponsors
News

Χωρίς βιολογικό παραμένουν πολλά χωριά της Κασσάνδρας

Είναι ένα ζήτημα για το οποίο γράφουμε σχεδόν κάθε καλοκαίρι και ειδικά όταν το καλοκαίρι αυτό συμπίπτει με την εκλογή νέας δημοτικής διοίκησης. Γιατί η ελπίδα που φέρνει η εκλογή νέων προσώπων είθισται να αντανακλάται στο πρόσωπο και τη διάθεση όλου του κόσμου (ακόμα και σε εκείνους που επέλεξαν διαφορετικά). Λογικό είναι αυτό. Εκείνο, όμως, που δεν συμβαδίζει με την λογική και τον πολιτισμό μας είναι το παρακάτω:
Δεν πάει άλλο αγαπητοί εκλεγμένοι και εκλεγμένες. Βρισκόμαστε στο σωτήριο έτος 2019, στην εποχή που η τεχνολογία ορίζει τη ζωή μας, στην εποχή που έχουν καταργηθεί οι αποστάσεις, που μιλάμε με κάποιον που βρίσκεται στην άλλη άκρη της γης και που, ταυτόχρονα, τον βλέπουμε και σε ζωντανό χρόνο, έχουν συμπληρωθεί πενήντα χρόνια από τότε που ο άνθρωπος πάτησε στο φεγγάρι αλλά εδώ στην νήσο Κασσάνδρα υπάρχουν ακόμα άνθρωποι επαγγελματίες και απλοί οικογενειάρχες που ζουν αγκαλιά με την αγωνία και τον μεσαιωνικό ρεαλισμό της εκκένωσης των βόθρων.
Είναι οι επαγγελματίες τόσο στο κλάδο των καταλυμάτων όσο και στην εστίαση που κάποιες βραδιές δεν κοιμούνται και που τα νεύρα τους αρνούνται να χαλαρώσουν μέχρι να έρθει, επιτέλους, το ρημαδοαυτοκίνητο να αδειάσει το βόθρο τους. Και δεν έχουμε τίποτα με τους επαγγελματίες που τρέχουν να εξυπηρετήσουν τον κόσμο. Τη δουλειά τους κάνουν και μάλιστα προσπαθούν πολύ για να ανταποκριθούν. Αλίμονο σε εκείνον, λοιπόν, που θα του υπερχειλίσει ο βόθρος κι αυτό θα συμβεί ενώ το κατάστημα ή τα καταλύματά του είναι γεμάτα επισκέπτες της περιοχής. Επιπλέον, αλίμονο σε εκείνον που θα του έρθει το αυτοκίνητο της εκκένωσης μέρα μεσημέρι γιατί από την πολλή δουλειά ο οδηγός δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στο συμφωνημένο ραντεβού μιας πιο ανώδυνης ώρας. Η αποτυπωμένη αναγούλα και απέχθεια στο πρόσωπο όλων όσοι αναγκάζονται να γειτνιάσουν με την αηδιαστική αυτή διαδικασία μπορεί να αποτελέσει, ως εικόνα, και ένα καθώς πρέπει ρεαλιστικό πρωτοσέλιδο στα πιο φημισμένα περιοδικά ποικίλης ύλης του πλανήτη. Αλήθεια, σας έχει τύχει να παρευρίσκεστε σε διαδικασία εκκένωσης βόθρου και ειδικά την ώρα που τρώτε ή κοιμάστε; (Α.Η.Δ.Ι.Α.).
Παλιούρι, Αγία Παρασκευή, Λουτρά Αγίας Παρασκευής, Νέα Σκιώνη και Κρυοπηγή το καλοκαίρι χορεύουν σε ρυθμούς μεσαίωνα. Πέρα από το αντιτουριστικό χαρακτηριστικό της υπόθεσης αυτής η άλλη παράμετρος είναι και το οικονομικό. Υπάρχουν επιχειρήσεις του τουρισμού που αναγκάζονται κατά μέσο όρο ανά τέσσερις – πέντε μέρες να πληρώνουν για την εκκένωση του βόθρου τους. Μιλάμε για μία δαπάνη που σε όλη τη σεζόν μπορεί να αγγίξει και το ποσό των τριών χιλιάδων ευρώ για μία μικρή επιχείρηση! Και δεν είναι καθόλου υπερβολική η αναφορά. Μιλήστε με ανθρώπους να σας πουν σχετικά.
Απλά δεν γίνεται να συνεχιστεί άλλο αυτό. Η κατασκευή αυτής της κομβικής υποδομής για τα αδικημένα χωριά της Κασσάνδρας θα πρέπει να ξεκινήσει ΧΘΕΣ. Δεν νοείται άλλοι οικισμοί να θεωρούνται εδώ και χρόνια προνομιούχοι και τα τέσσερα παραπάνω χωριά απλά «αχαρτογράφητες» περιοχές. Υπάρχει, βεβαίως, και μία ακόμη παράμετρος αυτής της ανισορροπίας στην ανάπτυξη των Κασσάνδρας. Η επί χρόνια στοχευμένη ( ; ) αποχετευτική εγκατάλειψη των τεσσάρων χωριών δημιουργεί και συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού σε βάρος τους. Δεν χρειάζεται να το εξηγήσουμε περισσότερο. Ο επισκέπτης που έχει υποστεί τη ΦΡΙΚΗ της εκκένωσης βόθρου την ώρα που έτρωγε σε παραλιακό μαγαζί αγναντεύοντας το απέραντο γαλάζιο που προσφέρει π.χ. η Σκιώνη φυσικό είναι την επόμενη φορά να επιλέξει άλλη παραλία και άλλο μαγαζί ώστε να μπορεί να φάει χωρίς οσμηστικές εκπλήξεις. Με λίγα λόγια «σπρώχνεται» η δημιουργία τουριστικού ρεύματος προς συγκεκριμένα χωριά και οικισμούς. Αυτός είναι ο στόχος;;;;
Θέλουμε να πιστεύουμε ότι αυτή θα είναι η τελευταία φορά που η συγκεκριμένη στήλη ασχολείται με το ζήτημα των βόθρων. Όταν λυθεί και το πρόβλημα αυτό, μην ανησυχείτε, θα βρούμε κάτι άλλο για να γκρινιάξουμε. Κάτι που τουλάχιστον δεν θα μυρίζει…

Πολυδεύκης Παπαμιχαήλ