News

Ή γιορτή της μητέρας τιμάται σήμερα όπως καθιερώθηκε από τις αρχές του 20ου αιώνα τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου.

H δήμαρχος Κασσάνδρας Αναστασία Χαλκιά έστειλε το δικό της μήνυμα για την σημερινή γιορτή λέγοντας χαρακτηριστικά:

«Μητέρα σημαίνει ανιδιοτελής αγάπη, ζεστή αγκαλιά, μαγικό φιλί. Είναι ο άνθρωπος που θυσιάζει τη ζωή του για το παιδί και βάζει πάντα τη δική του ασφάλεια και ευτυχία πάνω από όλα. 

Η μητέρα θα ξενυχτήσει όσα βράδια κι αν χρειαστεί, θα εξαλείψει κάθε ίχνος εγωισμού για να μεγαλώσει σωστά και μόνο με αγάπη τα παιδιά που φέρνει στη ζωή. 

Είναι συνώνυμο της αγάπης η μητέρα κι αυτή που γέννησε, κι αυτή που δεν γέννησε αλλά δεν υστερεί σε συναισθήματα από τη βιολογική μητέρα. Γιατί με τον ίδιο κόπο βιώνει τις προσπάθειες της σωστής ανατροφής ακόμη και η μάνα που μεγαλώνει το παιδί που υιοθέτησε, αλλά και η μάνα που έχει στην προστασία της παιδιά ορφανά από βιολογικούς γονείς σε κάποια δομή. 

Αυτή τη μάνα, αυτές τις μητέρες τιμά ο κόσμος σήμερα με την ελάχιστη συμβολή. Ένα “Ευχαριστώ” για κάθε μητέρα του πλανήτη μας».

Published in Κοινωνία
Τετάρτη, 06 Μαϊος 2020 06:11

Covid-19. Η επόμενη μέρα!

Είναι κοινώς αποδεκτό πως η πανδημία COVID-19 παρουσιάζει μια άνευ προηγουμένου πρόκληση σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι βέβαιο πως αυτή η πολυεπίπεδη παγκόσμια κρίση θα επηρεάσει αισθητά τον τρόπο με τον οποίο ελεύθερα μετακινούμαστε, ζούμε, εργαζόμαστε αλλά και τον τρόπο με τον οποίο θα χρησιμοποιούμε την τεχνολογία. Η πανδημία αυτή θα πυροδοτήσει έναν οικονομικό Αρμαγεδδώνα, ενώ σύμφωνα με πολλούς επιστήμονες πριν φανούν καν τα πρώτα σημάδια του αναπόφευκτου οικονομικού ολέθρου θα εμφανιστούν τα αποτυπώματα της κοινωνικής αλλαγής με δυναμικές επιπτώσεις αυτής τόσο στη συμπεριφορά μας όσο και στην ψυχική μας υγεία. Η κρίση αυτή θα φέρει στην επιφάνεια αδυναμίες και κενά των υπαρχουσών πολιτικών, θα οδηγήσει στην αναθεώρηση λογικών του παρελθόντος, φέρνοντας στο φως την ανάγκη για ισχυρότερο δημόσιο τομέα. Την ίδια στιγμή τόσο η κοινωνία όσο και οι πολιτικές δυνάμεις θα πρέπει να απαντήσουν εάν είναι έτοιμοι να δεχτούν και να αναδείξουν στη μετά covid εποχή αυτό το νέο μοντέλο διακυβέρνησης (αυτό του ισχυρότερου δημόσιου τομέα) που μπορεί για παράδειγμα να χτίσει δρόμους, εργοστάσια, να προσφέρει καλύτερα νοσοκομεία, σύγχρονα σχολεία αλλά και Πανεπιστήμια, καλύτερες μεταφορές, καλύτερη και ποιοτικότερη στέγαση υπηρεσιών. Ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης που θα είναι σε θέση να διαμορφώσει σύγχρονες πρότυπες πόλεις ανταποδοτικής οικονομίας που θα σέβονται και θα αξιοποιούν το περιβάλλον με τη συμμετοχή των ίδιων των πολιτών τους.

Σύντομα θα δούμε να ανατρέπεται το διεθνές εμπορικό καθεστώς όπως το γνωρίζαμε και το οποίο πλέον δεν έχει καμία σχέση με την αλληλεγγύη, ακόμη και σε καιρό πανδημίας. Στο εξής θα είναι δύσκολο να παρέχονται εγγυήσεις πως οι χώρες θα έχουν πρόσβαση σε βασικά αγαθά και είδη κατά τη διάρκεια μιας μελλοντικής έκτακτης ανάγκης. Αυτό σίγουρα δεν είναι μια τυχαία εξέλιξη. Η έλλειψη αλληλεγγύης σχετίζεται με τον τρόπο με τον οποίο έχουν αναπτυχθεί οι οικονομίες, με αποτέλεσμα το μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου πλούτου να συγκεντρώνεται στα χέρια μερικών χωρών, αλλά και ανθρώπων. Αυτό το σύστημα γρήγορα θα προκαλέσει τους πρώτους σημαντικούς πολιτικούς και κοινωνικούς τριγμούς.

Η διαχείριση αυτής της κρίσης θα θολώσει ακόμη περισσότερο το όριο μεταξύ πολιτικής και τεχνοκρατίας, εξάλλου η συζήτηση σε παγκόσμια κλίμακα δεν είναι άλλη από το εάν  η πανδημία COVID-19 και τα μέτρα που εφαρμόστηκαν από κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο ήταν η αρχή ενός μακρόπνοου σχεδίου εξόδου από την κρίση ή απλώς πρόκειται για μια σιωπηλή παραδοχή αποτυχίας των τεχνοκρατών, και αξιωματούχων που βρέθηκαν όχι απλώς μικρότεροι των προσδοκιών με βάση τη θέση και τα χρυσά βιογραφικά τους, αλλά και ανέτοιμοι να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες αυτής της πανδημίας. Ο COVID-19 θα προκαλέσει ένα ισχυρό οικονομικό σοκ που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί χρησιμοποιώντας είτε τα εγχειρίδια του παρελθόντος είτε την πτωχευμένη τράπεζα αλληλεγγύης της Ευρώπης και άλλων. Θα αποδειχτεί πολύ σύντομα πως αυτές οι ανορθόδοξες καταστάσεις απαιτούν νέα σκέψη, νέες ιδέες για την αντιμετώπισή τους από τις κυβερνήσεις. Απαιτείται η δημιουργία μιας δεξαμενής ιδεών με την ελεύθερη συμμετοχή των κοινωνικών φορέων, πολιτών, επιστημόνων (τεχνικών pc, κοινωνιολόγων, ψυχολόγων, μηχανικών, οικονομολόγων κ.α) φοιτητών, Πανεπιστημίων και εταιρειών όπου στα πλαίσια ενός «Εθνικού think tank» next covid day θα μπορούν να εκθέτουν προτάσεις αντιμετώπισης. Με αυτόν τον τρόπο, ενεργοποιώντας  πολλές δυνάμεις ( πολλά μυαλά, όπως θα έλεγαν) είναι βέβαιο πως οι λύσεις θα ακολουθήσουν. Λύσεις, παρατηρήσεις και προτάσεις που αναμφισβήτητα όταν πηγάζουν από μια Εθνικά συγκροτημένη προσπάθεια χωρίς αγκυλώσεις, ανοιχτή στη κοινωνία δεν μπορούν παρά να έχουν διευρυμένη πολιτική αποδοχή.

Η ικανότητα των τεχνοκρατών και εμπειρογνωμόνων φαίνεται και κρίνεται υπό τις παρούσες αντικανονικές συνθήκες αλλά και τις μακροοικονομικές μελέτες, οι οποίες όχι απλώς θα προέβλεπαν αλλά θα θωράκιζαν τους πολίτες σε μια ενδεχόμενη αόρατη μάχη. Αντ’ αυτού είδαμε όλοι, ακόμη και χώρες πλούσιες σε κοιτάσματα, τις αποτυχημένες φόρμουλες μιας σειράς αξιωματούχων και μιας μικρής φιλοτραπεζικής ελίτ που υπέρ-πλούτιζαν μετατρέποντας την κρίση σε δική τους ευκαιρία. Υπό αυτές λοιπόν τις συνθήκες επιβάλλεται να αναθεωρηθεί η σχέση των μέχρι χτες τεχνοκρατών με την πολιτική ζωή και τις αποφάσεις που λαμβάνονται, με στόχο τη δημιουργία ενός επιτυχημένου κράτους.

Ήρθε η ώρα οι Έλληνες να βρουν το θάρρος να οικοδομήσουν μια διαφορετική πολιτική κουλτούρα (καλύτερη). Με επίκεντρο τις ανθρώπινες αξίες και το σεβασμό του δικαιώματος της ελευθερίας του ατόμου. Είναι πράγματι μια ευκαιρία να αξιοποιήσουμε τις ψηφιακές δυνατότητες που ήδη αναπτύξαμε ως Πολιτεία εν μέσω πανδημίας. Ήρθε η ώρα η χώρα να πιστέψει στην επινοητικότητα του σύγχρονου Έλληνα δημιουργώντας ένα Εθνικό think tank αποτελούμενο από τη κοινωνία των πολιτών για τη διαχείριση αυτής της κρίσης, ώστε με αποδεκτούς και έξυπνους τρόπους να καταπολεμήσουμε τον COVID-19 και τις επιπτώσεις του.


* Αντωνιάδου Αθηνά
Κοινωνιολόγος, blogger, Freelance writer 
Επικοινωνία: 6946522418
Published in Κοινωνία

Η οικογένεια Σαράντη, αναλογιζόμενη την κρισιμότητα των στιγμών, την καθημερινή μάχη του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού ενάντια στην πανδημία, καθώς και τις ανάγκες των νοσοκομείων, ανακοίνωσε πως σπεύδει να καταβάλει τη δική της συνεισφορά στον κοινό αγώνα.

«Με αίσθημα ευθύνης απέναντι στην δύσκολη κατάσταση που βιώνει η Ελλάδα και ολόκληρος ο πλανήτης η εταιρεία αναλαμβάνει να ενισχύσει την δυναμικότητα των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) σε ποσοστό 60% στα νοσοκομεία των πόλεων όπου βρίσκονται οι παραγωγικές της μονάδες, ήτοι: Λάρισα (γαλακτοκομείο ΟΛΥΜΠΟΣ), Τρίκαλα (γαλακτοκομείο ΤΥΡΑΣ), Ξάνθη (γαλακτοκομείο ΡΟΔΟΠΗ)».

Για τον σκοπό αυτό θα διατεθούν είκοσι (20) πλήρως εξοπλισμένες Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) οι οποίες θα κατανεμηθούν ως εξής:

  • Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας έξι (6)
  • Γενικό Νοσοκομείο Τρικάλων έξι (6)
  • Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας πέντε (5)
  • Γενικό Νοσοκομείο Ξάνθης τρεις (3)

Επίσης, η εταιρεία «στέκεται δίπλα στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, στους ανθρώπους της πρώτης γραμμής, καλύπτοντας τις ανάγκες του νοσοκομείου αναφοράς (Πανεπιστημιακό Λάρισας) σε γαλακτοκομικά προϊόντα ΟΛΥΜΠΟΣ. Παράλληλα προσφέρει 6.000 προστατευτικές μάσκες στα νοσοκομεία Τρικάλων και στο νοσοκομείο αναφοράς του Πανεπιστημιακού της Λάρισας».

Πηγή:https://www.epixeiro.gr/article/175530

Published in Κοινωνία

Ο Δήμος Κασσάνδρας μέσα από μια σειρά δράσεων και σε συνεργασία με εθελοντές των φιλοζωικών οργανώσεων έχει μεριμνήσει, σ΄ αυτή τη δύσκολη περίοδο που διανύουμε, ώστε κανένα αδέσποτο ζώο να μη μείνει χωρίς τροφή.
Καταγεγραμμένοι εθελοντές φιλοζωικών οργανώσεων του Δήμου μας σε συνεργασία με την Αντιδημαρχία καθαριότητας που κύρια μέριμνά της είναι η προμήθεια τροφών και ειδών ανάγκης, καθημερινά βρίσκονται στις τοπικές κοινότητες του δήμου για σίτιση και περίθαλψη των αδέσποτων.

Published in Κοινωνία

 Η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Χαλκιδικής νιώθει την ανάγκη να  ευχαριστήσει  θερμά την Ένωση Ξενοδόχων Χαλκιδικής και ιδιαίτερα τον f της, καθώς και Πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων κ. Γρηγόριο ΤAΣΙΟ για τη δωρεά πεντακοσίων πενήντα (550) επαναχρησιμοποιούμενων μασκών, προκειμένου να διατεθούν σε κάθε ένα συνάδελφο που υπηρετεί στην Δ.Α. Χαλκιδικής, καθώς τα μέτωπα για εμάς είναι πολλά και οι ανάγκες για υγειονομική κάλυψη ημών των ιδίων και κατ’ επέκταση προστασίας των οικογενειών μας και του κοινωνικού συνόλου είναι μεγάλες.

    Ο κ. ΤΑΣΙΟΣ αφού εξέφρασε εκ μέρους της Ένωσης που εκπροσωπεί, την αναγνώριση και εκτίμηση όσων άοκνα και με αλτρουισμό προσφέρουμε όλο αυτό το χρονικό διάστημα αλλά και διαχρονικά τόσο για την Χαλκιδική όσο και για όλη την Χώρα γενικότερα, θέλοντας  να δείξει έμπρακτα την αλληλεγγύη του στην προσπάθειά μας, ανταποκρίθηκε άμεσα στην επιτακτική ανάγκη μας, παρά τις εξόχως δύσκολες στιγμές που περνάει πλέον και ο τουριστικός κλάδος.

    Από την πλευρά μας δηλώνουμε την ηθική μας ικανοποίηση, διότι τέτοιες ενέργειες αποτελούν ελπιδοφόρα απόδειξη ότι δεν είμαστε μόνοι μας σε αυτόν τον σκληρό αγώνα που καλούμαστε να φέρουμε εις πέρας.

    Τέλος νιώθουμε την ανάγκη να διαβεβαιώσουμε όλο τον κόσμο ότι εμείς θα συνεχίσουμε να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας στους πολίτες με την ψυχή μας, κρατώντας τον τόπο μας και την Χώρα μας πάντα Ασφαλείς.

Published in Κοινωνία

Ακόμη μία δράση του συλλόγου μας ολοκληρώθηκε με επιτυχία. Ευχαριστούμε όλους όσους βοήθησαν να συγκεντρωθούν 35,730 κιλά αγαθών καθημερινής χρήσης, τα οποία έχουν ήδη αποσταλεί ως βοήθεια στις δυνάμεις που φυλάνε τα σύνορα της πατρίδας μας στον Έβρο.
Με εκτίμηση,
Το Δ.Σ.

Published in Κοινωνία

Η Κωνσταντίνα Παπαχριστοδούλου είναι διασώστρια του ΕΚΑΒ-πλήρωμα ασθενοφόρου και περήφανη μανούλα ενός κοριτσιού έξι ετών.

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας, μιλά  για τις δυσκολίες του επαγγέλματός της, τις εμπειρίες αλλά και για το ρόλο της μητέρας.

«Όταν επιστρέφω στο σπίτι, ξεχνάω ολα όσα αντιμετώπισα στη δουλειά μου. Ο θάνατος είναι το πιο δύσκολο, ειδικά όταν νέοι άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους σε τροχαία δυστυχήματα και καλούμαστε να συνδράμουμε. Έχω εκπαιδεύσει τον εαυτό μου, να τα αφήνω όλα έξω από την πόρτα του σπιτιού μου», λέει χαρακτηριστικά.

Η Κωνσταντίνα Παπαχριστοδούλου, με καταγωγή από τη Νέα Σκιώνη Χαλκιδικής, ήθελε από μικρή να ακολουθήσει το επάγγελμα. Της άρεσε να προσφέρει βοήθεια στους συνανθρώπους της. Πριν από τρία χρόνια, αποφάσισε να μπει στο ΕΚΑΒ. Ήξερε ότι θα ήταν δύσκολο να συνδυάσει τη δουλειά με τη μητρότητα, δεδομένου ότι εργάζεται και νύχτα και Σαββατοκύριακα, αλλά πολλές φορές και στις αργίες.

«Όταν κάτι το αγαπάς και το θέλεις πολύ, βρίσκεις τρόπο και τα συνδυάζεις όλα. Όταν πρωτοξεκίνησα στο ΕΚΑΒ είχα «πελαγώσει». Θυμάμαι ότι στην πρώτη μου βάρδια, ο συνάδελφός μου τότε, μου έδωσε τα κλειδιά και μου ζήτησε να οδηγήσω μέχρι να το σημείο του συμβάντος . Τον κοίταξα σοκαρισμένη . Δεν είχα οδηγήσει ποτέ μου το ασθενοφόρο. Δεν είχα οδηγήσει ούτε το αυτοκίνητό μου στην Αθήνα!».

Ο ρόλος της μητέρας

«Έχω μια κόρη έξι ετών, την Αναστασία. Ο σύζυγος μου είναι και αυτός διασώστης στο ΕΚΑΒ . Η μικρή μου λέει σχεδόν κάθε μέρα “Μαμά είναι πολύ σημαντική η δουλειά που κάνετε εσύ και ο μπαμπάς, αλλά δε μου αρέσει. Μου λείπετε. Όταν μεγαλώσω δε θέλω να δουλεύω σε ασθενοφόρο», περιγράφει η 38χρονη μητέρα”. Της διηγούμαι ιστορίες από την καθημερινότητά μου, περιστατικά που αντιμετωπίζω κυρίως με παιδιά και προσπαθώ να της εξηγήσω πόσο πολύτιμη είναι η προσφορά στον διπλανό μας. Κατά τα άλλα, κάνω ότι κάνουν και οι άλλες μαμάδες. Διαβάζουμε μαζί, πηγαίνουμε στο μπαλέτο, παίζουμε… Η κάθε στιγμή μαζί της είναι μοναδική.»

“Έσωσα βρέφος από ανακοπή”

Η Κωνσταντίνα Παπαχριστοδούλου, περιγράφει περιστατικά που θα μείνουν για πάντα χαραγμένα στο μυαλό της.

«Απογευματινή βάρδια με το ασθενοφόρο στον Κεραμεικό. Μιλάω με την κόρη μου στο τηλέφωνο , όταν δεχόμαστε κλήση στον ασύρματο για καρδιοαναπνευστική ανακοπή σε βρέφος έξι μηνών στο κέντρο της Αθήνας. Ανοίγουμε τη σειρήνα και ξεκιναμε για το σημείο, προκείμενου να φτάσουμε το συντομότερο..

Παίρνω στην αγκαλιά μου το μωρό και αμέσως προχωράω στον λεγόμενο έλεγχο αντίδρασης για να δω σε τι κατάσταση είναι. Λέω στη μητέρα του να ξαπλώσει στο φορείο, βάζω επάνω της το μωράκι και ξεκινάω τη διαδικασία της ανάνηψης. Η μητέρα του έκλαιγε και ρωτούσε συνέχεια αν θα ζήσει το παιδί της. Κρεμόταν από τα χείλη μου.

Είχα μεγάλη αγωνία. Έπρεπε να επαναφέρω αυτό το παιδί στη ζωή . Εκείνη τη στιγμή μπήκα και εγώ στη θέση αυτης της μάνας και αμέσως σκέφτηκα την κόρη μου. Όταν περάσαμε την πύλη του νοσοκομείου Παίδων, το μωρό είχε αποκτήσει σφυγμό , είχε τις αισθήσεις του. Ένιωσα τεράστια ανακούφιση . Η μητέρα του ξέσπασε σε λυγμούς, μου φιλούσε τα χέρια…. Θυμαμαι ότι οι γιατροί μας είχαν δώσει συγχαρητήρια. Αυτή ήταν η ανταμοιβή μου. Καθένας που χρειάζεται τη βοήθεια μου τον αντιμετωπίζω σαν να είναι δικός μου άνθρωπος.», δηλώνει χαμογελαστή.

“Η ζώνη σώζει ζωές”

Συχνά, οι διασώστες καλούνται να συνδράμουν σε τροχαία ατυχήματα. Όταν ανάμεσα στους τραυματίες υπάρχουν παιδιά, για την Κωνσταντίνα είναι ακόμη πιο δύσκολο.

«Τροχαίο με τραυματία ένα 4χρονο παιδί . Καθόταν στην αγκαλιά της μητέρας του , στο κάθισμα του συνοδηγού, χωρίς ζώνη ασφαλείας. Ο οδηγός τους δεύτερου αυτοκινήτου μιλούσε στο κινητό όταν έχασε τον έλεγχο και έπεσε επάνω στο δικό τους ιχ. Ο μικρος πετάχτηκε στο πάρπριζ και τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι. Από καθαρή τύχη σώθηκε. Ήμουν η οδηγός του ασθενοφόρου . Πατούσα γκάζι και πίστευα ότι δε θα φτάσω ποτέ στο νοσοκομείο. Είναι εγκληματικό, τα παιδιά να κάθονται στο μπροστινό κάθισμα και ακόμη πιο εγκληματικό να μη φορούν τη ζώνη ασφαλείας. Πρέπει να το καταλάβουμε αυτό όλοι. »

“Μου έβγαλαν μαχαίρι”

Η 38χρονη γυναίκα, εξηγεί ότι αρκετές φορές η δουλειά κρύβει και κινδύνους. Πριν από έξι μήνες, ένας χρήστης ναρκωτικών ουσιών την απείλησε με μαχαίρι, κατά τη διακομιδή του στο νοσοκομείο.

«Είχαμε κληθεί για τη διακομιδή ενός νεαρού χρήστη ναρκωτικών ουσιών. Ήμουν πίσω μαζί του και ενώ προσπαθούσα να του προσφέρω τις πρώτες βοήθειες μου έβγαλε μαχαίρι και με απείλησε. Φοβήθηκα για τη ζωή μου. Εκείνη τη στιγμή σκέφτηκα την κόρη μου.»

Η ίδια εξηγεί ότι οι άντρες συνάδελφοί της, την αντιμετωπίζουν ίσα, και πρώτος από όλους ο σύζυγός της ο οποίος ανήκει στο δυναμικό του ΕΚΑΒ.

Πηγή: infowoman.gr

Published in Κοινωνία
Παρασκευή, 06 Μαρτίου 2020 14:27

Λογική Εναντίον Υποκινούμενου Θυμικού

γράφει η Αλεξάνδρα Πέγιου

φωτογραφία πίνακας της Stella Kyriakou

 

«Βιάζουν τα παιδιά τους», «Τα πετάνε για να τα λυπηθούμε», «Τα βασανίζουν για να κλαίνε», «Ποιος άνθρωπος κάνει κάτι τέτοιο; Ένας απολίτιστος, ένας υπάνθρωπος, ένας που θα κάνει χειρότερα σε σένα αν έρθει εδώ. Φυλάξου. Διώξ’ τον. Απώθησέ τον. Και στην ανάγκη σκότωσέ τον.»

            Η συνταγή είναι έτοιμη. Απ’ τη μια αφαίρεση των ανθρωπίνων ιδιοτήτων του «άλλου» για να μπορούμε να του φερθούμε βάναυσα. Και από την άλλη καλλιέργεια φόβου, φόβου μεγάλου για να μπορεί να μετατραπεί σε μίσος και οργή. Και είναι παλιά συνταγή. Πολύ παλιά. Όσο και ο πόλεμος. Και λέγεται «απανθρωπισμός του θύματος». Είναι η αφαίρεση της ανθρώπινης ιδιότητας από το θύμα που το κατατάσσει αμέσως σε μια άλλη κατηγορία, σε ένα άλλο μη ανθρώπινο είδος.

            Κατά κανόνα ο μη ψυχικά διαταραγμένος άνθρωπος όταν σκοτώσει άλλον άνθρωπο στη συνέχεια βιώνει μια περίοδο ενοχών. Οι ενοχές αυτές κάποιες φορές γίνονται τόσο βασανιστικές που μπορεί να οδηγήσουν το θύτη στην τρέλα. Η ιστορία έχει πολλά παραδείγματα στρατιωτών που τρελάθηκαν μετά τη συμμετοχή τους σε πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον αμάχων και πέρασαν το υπόλοιπο της ζωής τους με ψυχοφάρμακα.

            Πότε ένας άνθρωπος μπορεί να σκοτώσει ή και να βασανίσει άλλον άνθρωπο χωρίς μετά να βιώσει το κυνήγι των Ερινύων;

            Ένας άνθρωπος μπορεί να ασκήσει βία ή να σκοτώσει άλλον άνθρωπο «αν-ενοχικά» όταν νιώθει πως απειλείται η ζωή του και βρίσκεται σε άμυνα. Είναι το ένστικτο της επιβίωσης που τον οδηγεί. Αναφέρομαι βέβαια στο «μέσο» άνθρωπο. Γιατί στην ιστορία υπήρξαν και εξαιρέσεις, υπήρξαν άνθρωποι που δε λέρωσαν τα χέρια τους παρόλη τη βία που δέχθηκαν. Και αυτό θέλει μεγάλη δύναμη. Για μια εξαίρεση τέτοια μαθαίνουμε όλοι στο σχολείο, τον Ιησού της Ναζαρέτ, αλλά  τον αποδεχόμαστε ως θεότητα αιτιολογώντας έτσι τη δύναμη που επέδειξε και έμμεσα δικαιολογώντας τη δική μας αντίστοιχη ανθρώπινη αδυναμία. Αντίθετα, ο άνθρωπος που χωρίς να απειλείται η ζωή του φτάνει σε δολοφονία ή βασανισμό άλλου ανθρώπου «αν-ενοχικά» είναι ένας άνθρωπος εξαχρειωμένος από εξαιρετικά άσχημα προσωπικά βιώματα. Βιώματα που τον οδήγησαν ουσιαστικά σε ψυχική διαταραχή και η περίπτωσή του δε μας απασχολεί εδώ.

             Ο ψυχικά υγιής, λοιπόν, μέσος άνθρωπος δεν μπορεί να ασκήσει βία σε άλλον άνθρωπο «αν-ενοχικά» χωρίς να απειλείται. Εκτός αν έχει εκ των προτέρων «απανθρωποιήσει» τον «άλλον», του έχει δηλ. αφαιρέσει τις ιδιότητες εκείνες που τον καθιστούν άνθρωπο ίδιο με εκείνον.

            Πώς επιτυγχάνεται ο «απανθρωπισμός του θύματος»;

            Ένας τρόπος, σχετικά νέος, είναι η απομάκρυνση του θύτη από το θύμα. Είναι διαφορετικό να μπαίνει κανείς σε ένα χώρο και να «γαζώνει» με το όπλο του ανθρώπους που τον κοιτάνε με τρομαγμένα μάτια και διαφορετικό να ρίχνει βόμβες από ψηλά ή μακριά σε ανθρώπους που δεν αντίκρισε ποτέ και επομένως ποτέ το βλέμμα τους ή ο θάνατός τους δε θα στοιχειώσει τον ύπνο του.

            Ο άλλος τρόπος, ο παλιός μα πάντα χρησιμοποιούμενος, είναι η προπαγάνδα. Μέσω αυτής τονίζεται η  ανθρώπινη, φυλετική, πολιτισμική ανωτερότητα  του θύτη και η αντίστοιχη κατωτερότητα του «άλλου», του μελλοντικού θύματος. Ο «άλλος» παρουσιάζεται ως υπάνθρωπος, «φύσει» κακός, βασανιστής, δολοφόνος, βιαστής, δηλ. ως μη άνθρωπος. Όταν αφαιρεθούν από τον «άλλο» οι ιδιότητες που τον καθιστούν άνθρωπο, τότε είναι πια ένα υποψήφιο θύμα για «αν-ενοχικό» θύτη.

            Στα χρόνια των μεγάλων ανακαλύψεων και της εξάπλωσης των Ευρωπαίων στον πλανήτη αυτός ο «άλλος» ήταν ο Αφρικανός, ο Ινδιάνος, ο Ασιάτης και γενικά ο κάθε γηγενής που συναντούσε ο Ευρωπαίος στα μέρη που ανακάλυπτε και κατακτούσε.  Ο «πολιτισμένος και ανώτερος» λευκός φέρθηκε με ακραία βαναυσότητα για αιώνες στους γηγενείς πληθυσμούς και το έκανε χωρίς ενοχές, γιατί στους ανθρώπους εκείνους δεν έβλεπε άλλους ανθρώπους αλλά ζώα. Και ο ανθρώπινος πολιτισμός δεν είχε φτάσει στο σημείο να αναγνωρίζει δικαιώματα στα άλλα όντα του πλανήτη. Ακόμα και σήμερα όσοι μιλούν γι’ αυτά λοιδορούνται από τη συντριπτική πλειοψηφία, η οποία θεωρεί τον άνθρωπο δικαιωματικά κυρίαρχο και ιδιοκτήτη όλης της φύσης.

            Αυτός ο «άλλος» όμως συχνά ήταν και είναι, όχι ο κάτοικος κάποιας μακρινής χώρας, αλλά ο γείτονας. Είναι αυτός ο διαφορετικός, που βάζει σε κίνδυνο τον τρόπο ζωής μου, τη θρησκεία μου, τις αντιλήψεις μου, τον πολιτισμό μου που οι πρόγονοί μου με κόπο δημιούργησαν και που θεωρώ ανώτερο όλων, την πατρίδα μου. Και τότε γίνομαι πρόθυμος να ζωστώ τ’ άρματα και να σκοτώσω «αν-ενοχικά» αυτόν τον «άλλο», τον εχθρό. Το σενάριο αυτό το είδαμε να παίζεται πολλές φορές, δυστυχώς, όχι στο θέατρο μα στη ζοφερή ιστορική μας πραγματικότητα με ανυπολόγιστο πόνο και κόστος κάθε φορά.

            Για κάθε τέτοιο γεγονός οι ιστορικοί αναζητούν εκ των υστέρων και καταγράφουν τις πραγματικές αιτίες που οδήγησαν στον όλεθρο, αιτίες που στο σύνολό τους αφορούν στην οικονομία, στις  ζώνες  οικονομικού ελέγχου και επιρροής, στην αναζήτηση ζωτικού, όπως λένε, χώρου. Δεν ανακαλύπτουν κάτι νέο. Κάθε φορά η αιτία είναι η ίδια. Ο Θουκυδίδης εδώ και σχεδόν 2500 χρόνια  διατύπωσε ευκρινώς πως οικονομικοί είναι οι λόγοι των πολέμων. Βέβαια η αλήθεια ποτέ δεν τονίζεται στο ξεκίνημα ενός πολέμου. Τονίζονται όλα τα υπόλοιπα «υψηλά ιδανικά», για τα οποία οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να σκοτώσουν και να σκοτωθούν. Κι αυτό γιατί στους πολέμους οι ανθρώπινες μάζες δεν πρέπει να πηγαίνουν με διαυγή λογική, μα με κυρίαρχο το θυμικό.

            Σήμερα το σκηνικό έχει στηθεί, το θυμικό έχει φορτιστεί, το μέλλον προοιωνίζεται ζοφερό. Η μόνη αντίσταση είναι η λογική ανθρώπων που αρνούνται να υποταχθούν στην κυριαρχία του θυμικού.

Published in Κοινωνία
Η Κρητικιά συγγραφέας Τώνια Ζεβόλη - Νταουντάκη αναφέρεται μέσα από τις σελίδες του εξαιρετικού βιβλίου της «Εμείς θα ζήσουμε», σε άγνωστα γεγονότα και καταστάσεις του παρελθόντος της πολύπαθης Χαλκιδικής και της Μακεδονίας. Παρουσιάζει επεισόδια της επανάστασης του 1821 και των Βαλκανικών πολέμων στην περιοχή της Μακεδονίας, του Εθνικού διχασμού 1916-1918 ανάμεσα σε Βενιζελικούς και Κωνσταντινικούς, που στη χερσόνησο είχε πάρει απίστευτες διαστάσεις, φθάνοντας ακόμη και σε ομηρία Χαλκιδικιωτών στο Γκέρλιτς της Γερμανίας, όπως ακριβώς συνέβη κι αργότερα κατά την Γερμανική κατοχή. 
Κορυφαία γεγονότα της τελευταίας περιόδου αποτέλεσαν το μακελειό της Βάλτας, πρωτίστως, και ύστερα οι...

φυλακίσεις και οι εξορίες των γυναικών της Χαλκιδικής, ανάμεσα στις οποίες οι αδελφές Παραθυρά, η Στέλλα Μπαζάκου-Μαραγκουδάκη (αργότερα διευθύντρια της Σχολής Μωραΐτη), η μάνα μου και τόσες άλλες (βλ. φώτο)…

 
Η Ζεβόλη μεταφέρει αυτούσια και με την περίτεχνη λογοτεχνική γραφή τη συγκλονιστική μαρτυρία της Ντόρας Παραθυρά, που σήμερα ζει στην Αθήνα και είχε βιώσει όσο λίγοι Έλληνες τα τραγικά γεγονότα της ύστερης περιόδου της Κατοχής και του Εμφυλίου. Η Ντόρα από την αρχή της αφήγησής της ξεκαθάρισε ότι «εγώ δεν είμαι ιστορικός για να γράψω ιστορία με το μολύβι. Ό,τι έζησα το έζησα με το σώμα, με την καρδιά, με την ψυχή. Έτσι τα ξέρω και έτσι τα λέω. Για ό,τι δεν έζησα εγώ, ας μιλήσει η ιστορία».
Από αυτή την αυθεντική αφήγησή της παραθέτω ορισμένα αποσπάσματα για τα όσα συγκλονιστικά συνέβησαν την αποφράδα εκείνη μέρα: «Λίγο πριν τα μεσάνυχτα γερμανικός στρατός είχε ζώσει την Κασσάνδρα από στεριά και θάλασσα, χωρίς να το έχει αντιληφθεί κανείς. Άξαφνα, σαν να ζωντάνεψε η κόλαση, άρχισαν να μπουκάρουν στα σπίτια της Αθύτου, της Βάλτας και των γύρω χωριών. Ξυπνάμε σαστισμένοι από εκκωφαντικούς θορύβους, φωνές, ποδοβολητά και, πριν προλάβουμε να συνέλθουμε, να καταλάβουμε τι γίνεται, ακούμε βαριά χτυπήματα στην πόρτα μας από μπότες, όπλα, γροθιές, ταυτόχρονα με άγριες κραυγές.
Έντρομοι βλέπουμε να μπαίνουν μέσα δυο Γερμανοί μαζί με δυο Έλληνες συνεργάτες τους. Τον έναν από αυτούς τον ξέραμε καλά… Άλλοι δυο Γερμανοί στρατιώτες στάθηκαν στη σκάλα έξω και φύλαγαν να μη φύγουμε. Μας μάζεψαν όλους, γονείς και παιδιά, στο δωμάτιο που ήμουν εγώ με το μικρό αδελφό (τον Χρήστο) και άρχισαν να χτυπάνε άγρια, απάνθρωπα το Μιλτιάδη μας, την Τασούλα και τον πατέρα. (…)
Τα κλάματα, οι φωνές που ακούγονταν από τα γειτονικά σπίτια απ’ όσους βασανίζονταν και από τους γονείς που παρακαλούσαν για τα παιδιά τους έκαναν τον εφιάλτη πιο άγριο, αφού οι θηριωδίες που γίνονταν εκείνη την ώρα στο σπίτι μας διαδραματίζονταν ταυτόχρονα σε πολλές οικογένειες της περιοχής. Ήταν και η αισχρή εκμετάλλευση του πόνου αυτών των ανθρώπων, γιατί εκτός απ’ το πλιάτσικο που κάνανε στις οικοσκευές, σε λάδια και άλλα τρόφιμα οι “Έλληνες” κολαούζοι των Γερμανών, τους εκβίαζαν κιόλας πως θα ελευθέρωναν τα παιδιά τους αν τους έδιναν χρήματα, λίρες, χρυσαφικά, κι έτσι τους αποσπούσαν τα τελευταία μέσα που είχαν για να επιβιώσουν. (…)
Πόση ώρα έδερναν δεν μπορώ να υπολογίσω. Ο χρόνος είχε μεγαλώσει, αιώνας μου φάνηκε. Μακάρι όμως να συνέχιζε αυτός ο εφιάλτης παρά ο άλλος που ακολούθησε, γιατί αμέσως μετά σύρανε έξω, μέσα στο σκοτάδι, τον Μιλτιάδη, την Τασούλα και τον πατέρα, μαζί με πολλούς άλλους που είχανε συλλάβει από τα σπίτια της Αθύτου, της Βάλτας και άλλων χωριών της Κασσάνδρας. Κάποιους τους ξεχωρίσανε, μαζί μ’ αυτούς και το Μιλτιάδη μας και τους τραβήξανε έξω από το χωριό, σ’ έναν ελαιώνα λίγο έξω από τη Βάλτα. (…) Στα σύνορά του με ένα αμπελάκι μας σκάψανε ένα μεγάλο λάκκο και τα ξημερώματα εκτελέσανε με πολυβόλα τριάντα παλληκάρια, μαζί και το Μιλτιάδη μας, και τους έριξαν μέσα σ’ αυτόν τον ομαδικό τάφο. Έτσι έφυγε στα εικοσιένα του χρόνια ο μεγάλος μου αδερφός.
Στο μεταξύ, από τα σπίτια που είχαν λεηλατήσει πήραν ομήρους άλλους ογδόντα Κασσανδρινούς που δεν τους σκότωσαν αμέσως, αλλά τους έστειλαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Γερμανίας, και άλλους πολλούς που τους φυλάκισαν στο στρατόπεδο Παύλου Μελά, στη Θεσσαλονίκη, κι αργότερα τους εκτέλεσαν εκεί. Τέλος, στήσανε αγχόνες στην κεντρική πλατεία της Βάλτας και κρεμάσανε τρεις.
Τον πατέρα τον κράτησαν όλη νύχτα στη Βάλτα … Τον βασάνισαν, του κάνανε εικονική εκτέλεση, ύστερα τον πήγανε και τον στήσανε πάνω από το λάκκο που είχαν εκτελέσει τους τριάντα και αφού του είπανε πως είναι μέσα και ο γιος του σκοτωμένος, του κάνανε για δεύτερη φορά εικονική εκτέλεση πάνω στον τάφο. Πίστευαν ότι έτσι θα του αποσπάσουν κάποια ονόματα πατριωτών. Ο πατέρας όμως στάθηκε βράχος. Δεν πήρε κανενός άλλου παιδί στο λαιμό του. Κι ας μπορούσε ίσως έτσι να γλιτώσει τα δικά του παιδιά. Ύστερα από αυτό, τον γυρίσανε στη Βάλτα και τον φυλακίσανε πάλι…
Τους επόμενους μήνες (η μάνα μας) δεν άφηνε κανέναν να πλησιάσει τον τοίχο με τα αίματα του αδερφού μου από εκείνο το βράδυ. Οι γείτονες θέλανε να τον ασπρίσουν για να μην τον βλέπουμε συνέχεια.
-Μην τον πειράζετε αυτόν τον τοίχο, είναι το παιδί μου, είναι το αίμα του Μιλτιάδη μου, φώναζε. Κι εμείς, τέσσερα μικρά παιδιά, μεγαλώναμε βλέποντας όλη μέρα, κάθε μέρα, το αίμα του εκτελεσμένου αδερφού μας στον τοίχο.
Όταν ύστερα από ένα μήνα άφησαν τον πατέρα να γυρίσει στο σπίτι, τα χάσαμε. Το βράδυ που τον πήραν είχε μαύρα μαλλιά. Όταν επέστρεψε ήταν άσπρα! Όπως μας είπε, άσπρισαν εκείνη την νύχτα, ύστερα από την εκτέλεση του γιου του, τη δική του εικονική πάνω από τον τάφο και την πορεία της Τασούλας στο άγνωστο (σημ. Σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Γερμανία)...
Τη νύχτα που σαν “νύχτα του μακελειού της Βάλτας” χαράχτηκε στην ιστορία και στο μυαλό μας».
Ο απολογισμός του μακελειού: 28 εκτελέστηκαν με πολυβόλα, τρεις απαγχονίστηκαν στην κεντρική πλατεία της Βάλτας, εννέα τουφεκίστηκαν σε διπλανά χωριά και πέντε απ’ όσους συνελήφθησαν στο πογκρόμ που ακολούθησε, εκτελέστηκαν αργότερα στο στρατόπεδο Παύλου Μελά. Από τους 80 που στάλθηκαν στα στρατόπεδα θανάτου της Γερμανίας, οι 16 δεν επέστρεψαν ποτέ…
Και μια απορία μου, που χρήζει απάντησης από πολλούς, ιδιαίτερα από τους «αρμοδίους»: Παντού στην Ελλάδα γίνονται σημαντικές εκδηλώσεις μνήμης, εκτός από τη Χαλκιδική όπου το μαρτυρικό γεγονός της Βάλτας αφήνεται στην πρωτοβουλία λίγων ευαισθητοποιημένων. Έτσι πολλοί -ακόμη και Χαλκιδικιώτες- δεν γνωρίζουν ένα τόσο σημαντικό, όσο και διδακτικό για τους νεότερους, ιστορικό γεγονός… Από τη μεριά τους οι «επίσημοι» φαίνεται ότι προτιμούν περισσότερο τους λαμπερούς εορτασμούς…
Πολύγυρος 22-2-2020
Γιάννης Κύρκου Αικατερινάρης
 
 
(σημ. Σήμερα Κυριακή 23-2-2020, ώρα 11:00 π.μ. θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση μνήμης στον τόπο του μαρτυρίου στην Κασσάνδρεια Χαλκιδικής)
Published in Κοινωνία

1)Ξενοδόχειο Ammon Zeus -Καλλιθέα Χαλκιδικής.

Θέσεις :Α)Σερβιτόροι Β)Καμαριέρες Γ)Γκρουμ

Πληροφορίες στο τηλέφωνο:6989392953

2)Beach bar Almira-Καλλιθέα Χαλκιδικής.

Θέσεις:Α)Μπάρμαν Β)Σερβιτόρος Γ)Σερβιτόρα.

Τηλ Επικοινωνίας:6955215197

3)Crystal villas & suites στο Πολύχρονο Χαλκιδικής.

Θέσεις :Α)receptionist, Β)groom, Γ)καμαριέρα, Δ)συντηρητή, Ε)σερβιτόρο/α, Ζ)barman, Η)βοηθό θ)κουζίνας, Ι)λαντζιέρη/α.

Αποστολή βιογραφικών με επισυναπτόμενη φωτογραφία στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. 

Τηλέφωνο πληροφοριών 2374 44 05 20 "

4)Ζητείται Υπάλληλος γραφείου 

,community manager για ετήσια απασχόληση στην Κασσάνδρεια.

Αποστολή βιογραφικών :Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

5)Εστιατόριο Κόχη Άθυτο Χαλκιδικής.

Θέσεις :Α)Σερβιτόρος,Β)Σερβιτόρα.

Τηλ.Επικοινωνίας:6946683130.

6)Ξενοδοχείο Renaissance Hanioti Resort.

Θέσεις :Α)ΚαμαριέρεςΒ)Πλύντρια

Γ)Groom

 τηλέφωνο επικοινωνίας για τους ενδιαφερόμενους είναι το 2374053515 και το mail Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

7)Αρτοζαχαροπλαστείο "Ζύμη & Μεράκι" στη Σίβηρη Χαλκιδικής.

Θέσεις :Α)Πωλήτριες Β)ψήσιμο αρτοσκευάσματων και ζυμών.

Βιογραφικά στο e-mail Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

Τηλ.Επικοινωνίας :6974385417.

8)Ζητείται υπάλληλος γραφείου από εταιρία στην Φούρκα Χαλκιδικής.

Θέσεις :Γραμματεία.

9)Ξενοδοχείο  LESSE στην Χανιωτη Χαλκιδικής.

Θέσεις :Α)Καθαρισμός δωματίων

•Β)Καθαρισμος κοινόχρηστων χωρών ξενοδοχείου.

Τηλ επικοινωνίας: 6976407686

10)Το oliveslife στο Πολύχρονο.

Θέση :Α)πωλήτριας

Τηλ.επικοινωνίας 6944768525.

Για αποστολή βιογραφικού στο email , Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

11)Μεζεδοπωλείο Μπαρμπα Μίμης Μεζεδοπωλείο - στο Πολύχρονο Χαλκιδικής.

Θέσεις :Α)Σερβιτόρος Β)Σερβιτόροι.

πληροφορίες και βιογραφικά στο  email,(Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.)

6941444028

12)Ζητείται γεωπόνος για μόνιμη εργασία σε κατάστημα γεωργικών εφοδίων στην Κασσανδρεία Χαλκιδικης Αποστολή βιογραφικών στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

13)Το Ξενοδοχείο Κρυοπηγή 4* στην Κρυοπηγή Χαλκιδικής , επιθυμεί να προσλάβει για τη σαιζόν 2020 :

1. Υπάλληλο  Υποδοχής (Κωδικός Θέσης R1) Επιθυμητή προϋπηρεσία τουλάχιστον 2 έτη, απαραίτητη γνώση Αγγλικών, Ρωσικών &  ξενοδοχειακού προγράμματος Protel.

2. Σερβιτόρο / Βοηθό Σερβιτόρου  (Κωδικός Θέσης S2) Επιθυμητή προϋπηρεσία τουλάχιστον 2 έτη, απαραίτητη γνώση Αγγλικών, Ρωσικών.

3. Bartender / Barista (Κωδικός θέσεις Β3) Επιθυμητή προϋπηρεσία τουλάχιστον 2 έτη σε αντίστοιχη θέση, απαραίτητη γνώση Αγγλικών.

4. Α΄ Μάγειρας  / Β΄/ Γ΄ Μάγειρας (Κωδικός Θέσης C3) A’ Μάγειρας με εμπειρία σε Al Inclusive, απαραίτητη προϋπηρεσία τουλάχιστον 2 έτη. Β’ / Γ’  Μάγειρας, προϋπηρεσία τουλάχιστον 1 έτους σε αντίστοιχη θέση σε ξενοδοχείο.

5. Βοηθός FB (Κωδικός Θέσης C3) Επιθυμητή προϋπηρεσία τουλάχιστον 2 έτη σε αντίστοιχη θέση.

6. Προσωπικό Housekeeping (Κωδικός Θέσης H4) Επιθυμητή προϋπηρεσία τουλάχιστον 2 έτη.

7. Reservations / Sales Manager (Code RM1) Προϋπηρεσία τουλάχιστον 5 ετών σε αντίστοιχη θέση σε ξενοδοχεία 4 ή 5 αστέρων. Άριστη γνώση της αγγλικής και ελληνικής γλώσσας (προφορικά και γραπτά) γνώση επιπλέον γλώσσας θα θεωρηθεί επιπλέον προσόν. Πολύ καλή γνώση Protel, Webhotelier, Channel manager and MS Office.

8. Restaurant Captain (Code RC5) Προϋπηρεσία σε αντίστοιχη θέση σε ξενοδοχείο 4*. Πιστοποιημένη γνώση αγγλικών και μίας επιπλέον γλώσσας.

9. Spa/Therapist (Code SPA6) Απαραίτητα προσόντα : Δίπλωμα Αισθητικής και Μασέρ Προϋπηρεσία σε αντίστοιχη θέση σε ξενοδοχείο 4*. Άριστη γνώση Ελληνικής και Αγγλικής γλώσσας.

Αποστολή βιογραφικών με φωτογραφία και με αναφορά στον κωδικό θέσης στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 23740 52502 (Δευτέρα -Παρασκευή 09:00 – 16:00)

14)Ζητείται προσωπικό για καλοκαιρινή σεζόν στο Alkioni by the sea στη Σιβηρη Χαλκιδική πληροφορίες στο 6946822857.

15)Me Gousta Cafe στη Σίβηρη χαλκιδικής.

Θέσεις :Α)Μπουφέ (παρασκευασμάτων)-service-καφέ.

Αποστολή Βιογραφικών:

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

16)grecotel pella,στην Χανιώτη Χαλκιδική.

θέσεις:

ΚΑΜΑΡΙΕΡΕΣ

ΜΑΓΕΙΡΕΣ Α-Β

ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΟΣ

ΣΕΡΒΙΤΟΡΟΙ-ΜΠΑΡΜΑΝ

ΛΑΝΤΖΙΕΡΗΣ-Α

To τηλέφωνο & το mail που πρέπει να απευθύνονται οι ενδιαφερόμενοι είναι

23740 51794-5

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

17)Σούπερ Μάρκετ Βαβδινός στο Πολύχρονο Χαλκιδικής.

Τηλέφωνο Επικοινωνίας :6975200032.

Published in Κοινωνία
Σελίδα 1 από 11
Σύννεφο Ετικετών
Google Ads
Δημοφιλής
Τηλέφωνα Δήμων
Sponsors