• Εντυπωσιακά φλαμίνγκο έκαναν την εμφάνισή τους στα μέσα Νοεμβρίου στον υγροβιότοπο του Αγίου Μάμα.
    Εντυπωσιακά φλαμίνγκο έκαναν την εμφάνισή τους στα μέσα Νοεμβρίου στον υγροβιότοπο του Αγίου Μάμα. γράφει ο Μουστάκας Ξ. Δημήτριος. Φώτο από ME-Gallery Εντυπωσιακά φλαμίνγκο έκαναν την εμφάνισή τους στα μέσα Νοεμβρίου στον υγροβιότοπο του Αγίου Μάμα. Τα φλαμίνγκο ξεκίνησαν το αποδημητικό τους ταξίδι από την κεντρική και βόρεια Ευρώπη προς θερμότερα κλίματα. Στο πέρασμά τους σταμάτησαν να ξεκουραστούν στον μικρό υγροβιότοπο του Αγίου Μάμα, που αποτελείτε από στάσιμα νερά, αμμοθίνες και καλαμιώνες, πριν συνεχίσουν το ταξίδι τους προς τον νότο. Σύμφωνα με την Wikipedia, το μεγάλο φλαμίνγκο που απαντάτε και στον ελλαδικό χώρο, ζει στους υγροβιότοπους των παράκτιων χωρών της Μεσογείου, την Αφρική, την Ινδική υποήπειρο και την Μέση Ανατολή. Στην Ελλάδα είναι επιδημητικό πουλί, πιο πολυάριθμο όμως τον χειμώνα. Κατά καιρούς προσπάθησε να φωλιάσει στην χώρα μας χωρίς όμως επιτυχία. Το μεγάλο φλαμίνγκο φτάνει μέχρι και τα 145 εκατοστά μήκος και 187 εκατοστά ύψος ενώ το άνοιγμα των φτερών του αγγίζει τα 170 εκατοστά. Το βάρος του αρσενικού είναι 3 με 4 κιλά…
Sponsors
News
Δευτέρα, 19 Φεβρουαρίου 2018 11:02

Ο καιρός και η υγεία μας

Τ. ΜΑΚΡΟΓΙΑΝΝΗΣ Ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Ο μέσος καιρός, δηλαδή το κλίμα μιας περιοχής, επιδρά στην υγεία γενικά των ανθρώπων κατά τρόπον άμεσο και έμμεσο. Ο άμεσος τρόπος αναφέρεται στις μεταβολές των διαφόρων μετεωρολογικών παραμέτρων όπως είναι: η θερμοκρασία και η υγρασία του αέρα, η ατμοσφαιρική πίεση, ο άνεμος, η ηλιοφάνεια, η βροχόπτωση κ.λ.π.

Η θερμοκρασία του αέρα, περισσότερο ίσως από κάθε άλλη παράμετρο επηρεάζει σημαντικά την υγεία των ανθρώπων. Όλες σχεδόν οι φυσιολογικές λειτουργείες επηρεάζονται από τις απότομες αλλαγές της θερμοκρασίας. Αυτό γίνεται αισθητό, κυρίως, όταν περνάει από την περιοχή μας ένα Βαρομετρικό Χαμηλό με Μέτωπα κακοκαιρίας.

Το ψύχος, κατ΄αρχήν, εκτός του ότι μπορεί να προκαλέσει τα γνωστά κρυοπαγήματα, επιδεινώνει τις παθήσεις της ρινοφαρυγγικής κοιλότητας, την αρθρίτιδα, τις χιονίστρες, και τις δυσκαμψίες των αρθρώσεων. Οι επιπτώσεις στις παθήσεις της καρδιάς είναι επίσης δυσμενείς. Ο «καύσωνας» από την άλλη πλευρά, όταν δηλαδή η θερμοκρασία του αέρα είναι μεγαλύτερη από τη θερμοκρασία του σώματος, σε συνδυασμό με άπνοια και υψηλές τιμές της Σχετικής Υγρασίας, προκαλεί έντονο αίσθημα δυσφορίας, πονοκεφάλους, θερμοπληξία με πυρετό, που μπορεί να οδηγήσει, τελικά, και σε θάνατο όταν δεν ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα. Και αυτό γιατί το σώμα μας δεν μπορεί, με αυτές τις θερμοκρασιακές συνθήκες, να αποβάλλει το θερμικό του πλεόνασμα. Στα Τροπικά θερμά κλίματα οι ανωμαλίες στο κυκλοφορικό και στο πεπτικό σύστημα είναι πολύ συχνές. Όλες βέβαια αυτές οι επιδράσεις εξαρτώνται κυρίως από το επίπεδο μεταβολισμού του κάθε ατόμου. Ο θερμός και ξηρός αέρας προκαλεί έντονη εφίδρωση και στη συνέχεια αφυδάτωση, εάν δεν προληφθεί με τη λήψη υγρών. Με τέτοιες συνθήκες η απώλεια υγρών μπορεί να φθάσει και το 50% του ολικού μεταβολισμού των υγρών του σώματος. Ένα τέτοιο φαινόμενο προκαλεί απώλεια Να και περίσσεια Κ στον οργανισμό. που έχει τοξική ενέργεια στο μυοκάρδιο, ερμηνεύει τόσο την κόπωση των φυσιολογικών ατόμων, όσο και την ιδιαίτερη ευαισθησία όλων των καρδιοπαθών. Έτσι συμπεραίνεται ότι η θερμοκρασία του αέρα είναι ένας σημαντικός βιοκλιματικός δείκτης.

Η προσαρμογή του κάθε οργανισμού σε νέες κλιματολογικές συνθήκες ονομάζεται «Εγκλιματισμός» Ο οργανισμός σε κάθε προσπάθεια εγκλιματισμού τίθεται κυριολεκτικά σε συναγερμό. Ο ρυθμός αναπνοής, ο όγκος των αιμοφόρων τριχοειδών αγγείων, οι ιδρωτοποιοί αδένες μεταβάλλονται σε μια προσπάθεια δια τήρησης του θερμικού ισοζυγίου του σώματος.

Ο ανθρώπινος οργανισμός μπορεί να εγκλιματιστεί μέχρι το υψόμετρο των 6 Κm περίπου και σε χρόνο μεταξύ 30 και 40 ημερών. Αν το υψόμετρο είναι 3 Κm ο απαιτούμενος χρόνος προσαρμογής περιορίζεται σε 15 περίπου ημέρες. Ο εγκλιματισμός αυτός περιλαμβάνει προσαρμογή στις χαμηλές θερμοκρασίες, στη μικρή ατμοσφαιρική πίεση και στο μειωμένο οξυγόνο οπότε αυξάνονται οι σφυγμοί, ο ρυθμός της αναπνοής και τα ερυθρά αιμοσφαίρια. Οι κάτοικοι των ορεινών είναι, συνήθως, άτομα με μεγαλύτερες θωρακικές κοιλότητες και χωρητικότητα πνευμόνων, παρά οι κάτοικοι των πεδινών περιοχών

Published in Κοινωνία